L’islam : Peut-on distinguer le vrai hadith du faux uniquement par leur contenu apparent ?

Peut-on distinguer le vrai hadith du faux uniquement par leur contenu apparent ?

Un des récits rapportés mettant cette hypothèse des soi-disant akhbaris internautes  en cause, c’est l’histoire de la rencontre de Sahib Jawahir (ra) avec Cheikh Ahmad Ehsayî le fondateur de la cheikhiya dont nous vous mettons la traduction en disposition :

« Cheikh Ahmad Ehsayî prétendait avoir la connaissance sur les hadiths et savoir s’il s’agissait de la parole de l’Imam (psl) et ce en regardant le contenu du hadith, il se considérait donc dispensé de la science du Rijâl (l’étude sur les rapporteurs de hadiths).

Un jour Cheikh Ahmad se rendit à Najaf-il-Ashraf.

Cheikh Muhammad Hassan Sahib Jawahir Kalam un homme doué et expert dans la jurisprudence vivait dans cette ville.

Sahib Jawahir était également très fort dans des débats entre savants de sorte que c’était très difficile de le vaincre dans un quelconque débat.

Alors Cheikh Muhammad Hassan décida de dévoiler la vérité sur la prétention de Cheikh Ahmad concernant sa capacité surnaturelle de détecter les hadiths authentiques sans regarder leurs chaînes de transmissions.

Alors Cheikh Muhammad Hassan inventa un hadith sous une belle forme littérale mais nul dans le fond.

Il écrivit ce hadith sur une feuille.

Ensuite il la vieillit en la mettant en contact avec de la fumée et de la poussière.

Il ramena ensuite le document à cheikh Ahmad et lui dit : j’ai trouvé un hadith, regardez s’il est authentique et dites-moi ce qu’il veut dire.

Cheikh Ahmad l’étudia et puis il dit à cheikh Muhammad Hassan : Oui ce hadith est la parole de l’Imam.

Il donna également  beaucoup d’explications pour justifier sa prétention.

À ce moment-là Cheikh Muhammad Hassan Sahib Jawahir récupéra sa feuille et la déchira à l’extérieur. »

Source : Qisas ûl-Ulama, page 54

ازحکايت هائي که عليه شيخ احمدنگاشته شده است ماجراي شيخ با مرحوم صاحب جواهر است :

«(شيخ احمد احسائي) مي¬گفته است كه من قطع به احاديث دارم و از نفس حديث براي من قطع ميشود كه كلام امام است و حاجت به رجال و عنوان ندارم… مجملاً در وقتي از اوقات شيخ احمد به نجف رفت. شيخ محمد حسن صاحب جواهرالكلام اگرچه فن او منحصر به فقه بود ليكن در محاجه و مجادله يد طولايي داشت، به نحوي كه غلبه بر او در غايت اشكال بود. پس شيخ محمدحسن خواست كه اين سخن را مكشوف كند كه شيخ احمد از نفس عبارت مي تواند كه قطع كند كه اين كلام امام است يا نه، پس شيخ محمد حسن ـ رحمةالله عليه ـ حديثي جعل كرد و كلمات مغلقه در آن مندرج ساخت كه مفردات آن در نهايت حسن و مركبات آن بيحاصل بود و آن حديث مجعول را در كاغذي نوشت، آن ورق را كهنه كرد از ماليدن و بالاي دود و غبار نگه داشت. پس آن را به نزد شيخ احمد برد و گفت: «حديثي پيدا كرده ام شما ببينيد كه آن حديث است يا نه و آيا معني آن چيست؟» شيخ احمد آن را گرفت و مطالعه نمود و به شيخ محمد حسن گفت كه اين حديث كلام امام است. پس آن را توجيهات بسيار كرد. پس شيخ محمدحسن آن ورقه را گرفت و بيرون رفت. و آن را پاره كرد!…».

قصص العلماء، ، ميرزا محمد تنكابنى، تهران، انتشارات علميه اسلاميه ، ص۵۴

Share This:

Close